روزی روزگاری در یک دانشگاه در یکی از شهر های بزرگ دنیا که ازقضا متمدن هم بودند قرار شد که یک تجمع بزرگ بر اساس عقل و منطق بر فعالیت های فرهنگی و رفتارها و ... بصورت فرهنگی کارکند ...

قرار بود با دادن راه کارهای مختلف و جمع و جور کردن کارها بلاخره یک حرکتی برای بهتر شدن آن دانشگاه بزرگ انجام شود ...

حالا ....
        تشکل دانشجویی با کلی دبدبه و کبکبه با سر و صدا به صورت مخفیانه و با اعضایی ..... شروع به کار کرد ولی متاسفانه و یا خوشبختانه ... عمر این تشکل به بیش از یک ماه نکشید ...

و یکسری به صورت قهر یک سری به صورت اعتراض بعضی هم به صورت بچه بازی از این تشکل جدا شدند .... ولی هنوز یکی دونفر هستند که خود را عضو تشکل میدانند و آن را فعال ...

(( ما که روز به روز شاهد بدتر شدن وضع فرهنگی در دانشگاه و کلا در دانشگاهها هستیم ))

خوب داستان تشکل این بود که تبدیل به یک داستان تخیلی شده و هیچ فعالیتی که منوط به کار فرهنگی باشد ندارد ... اگر هم هست بسیار کم رنگ است ...

بعد از این داستان داستان تربیت بدنی ویا ورزش و یا تیمهای ورزشی که در آن دانشگاه به صورت مخفیانه و معلوم نیست با کدام نفرات به مسابقات رفته و چه مقامی را کسب کرده اند ...

اصلا وقتی در درس تربیت بدنی بجز شطرنج هیچ کاردیگری نیست چگونه ما فعالیتهای ورزشی دیگری داریم .....

بعد از این هم میرسیم به روزنامه دانشگاه که تا به حال فکر کنم حدود ۱۰ تیم آمادگی خود را برای اجرای این طرح اعلام نمودند ولی بعد از گذشت حدود ۲ سال حتی یک شماره از این روزنامه یا مجله ای چاپ نشده است ...

داستان سایت دانشگاه نیز یکی دیگر از داستانهاست که همچنان رو بورس هست و همچنان این داستان تخیلی ادامه دارد ... که اگر این بلاگ نبود هیچ ارتباطی بین دانشجویان و اساتید و ... نبود

و حالا ....
        داستان تیم ربوتیک رو بورسه ... این تیم بلاخره با کلی دردسر و ... تشکیل شده و اعضای آن پس از گرفتن یک امتحان و گزینش و محاسبه و... انتخاب شدند ...

قابل توجه قرار میگیرد که هیچ بودجه ای جهت تحقیقات و شروع کار و کلا کل کار تخصیص پیدانکرده است و باید بگویم که تقریبا اصلا هیچ اطلاعات کاملی در دست نیست و فقط به صورت لفظی کلمه راه بیندازید به میان آمده ..... و امید واریم که این داستان نیز یک داستان تخیلی نشود ...